بخش ۳۶ - رباعی پنجم

ادامه‌ی مجمع الاسرار

1. بخش ۳۸ - رباعی هفتمنیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
2. بخش ۳۹ - رباعی هشتمای دل به درست بودن خویش، مکوش
3. بخش ۴۰ - رباعی نهمگر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
4. بخش ۴۱ - رباعی دهماز هستیِ خویش بی تو من بیزارم
5. بخش ۴۲ - رباعی یازدهمبا مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
6. بخش ۴۳ - رباعی دوازدهمگر دست دهد، رو به کنارش بنشین
7. بخش ۴۴ - رباعی سیزدهمبا او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری
8. بخش ۴۵ - رباعی چهاردهمتا آنکه تو از هستی خود با خبری