بخش ۳۵ - رباعی چهارم

ادامه‌ی مجمع الاسرار

1. بخش ۳۷ - رباعی ششمدر بستر وصلِ یار، باید آسود
2. بخش ۳۸ - رباعی هفتمنیم رخِ خود، یار پریچهره نمود
3. بخش ۳۹ - رباعی هشتمای دل به درست بودن خویش، مکوش
4. بخش ۴۰ - رباعی نهمگر مست شدی ناله کن، امّا مَخروش
5. بخش ۴۱ - رباعی دهماز هستیِ خویش بی تو من بیزارم
6. بخش ۴۲ - رباعی یازدهمبا مِهر توتا مُهرۀ دل باخته‌ام
7. بخش ۴۳ - رباعی دوازدهمگر دست دهد، رو به کنارش بنشین
8. بخش ۴۴ - رباعی سیزدهمبا او اگرت سِرّ است وعهدِ یاری