پرش به محتوای اصلی
عبدالرحیم حائری عبدالرحیم حائری

مجمع الاسرار

بخش ۲۷ - شعر بیست و پنجم

دین و دنیا بباد، یعنی من

بی خبر از معاد، یعنی من

فتنه انگیز زیر چرخ کبود

منشاء هر فساد، یعنی من

عشقباز خیال شاهد دَهر

عاشق نامراد، یعنی من

مست‌ و مغرور زَرق و زُهد و ریا

فاسق کج نهاد، یعنی من

حَسد و کِبر و کینه و تزویر

حِرص و حِقد و عِناد، یعنی من

مظهر کفر و فسق آل ثَمود

مظهر قوم عاد، یعنی من

حائری کفر محض، یعنی تو

شرک و شرّ و فساد، یعنی من

ادامه‌ی مجمع الاسرار

  1. بخش ۲۹ - شعر بیست و هفتمای که از ناز به ما هیچ نگاهی نکنی
  2. بخش ۳۰ - شعر بیست هشتمتا تو دو زلف ‌را چنین، پیچش و تاب‌ می‌دهی
  3. بخش ۳۱ - شعر بیست و نهمیا رب از رحمت‌ نظر فرما به سوی حائری
  4. بخش ۳۲ - رباعیّاترباعی اول
  5. بخش ۳۳ - رباعی دومای بی خبر از خویش، خبر نیست ترا
  6. بخش ۳۴ - رباعی سومگر راهروئی براستی این، راه است
  7. بخش ۳۵ - رباعی چهارمیا رب همه عمرم به خطا گر بگذشت
  8. بخش ۳۶ - رباعی پنجمبُستانِ شباب و عمرم بی بر گردید
همه‌ی مجمع الاسرار ←

عبدالرحیم حائری درباره‌ی عبدالرحیم حائری

عبدالرحیم صاحب‌الفصول (۱۲۹۴ قمری/ ۱۲۵۶ شمسی - ۱۳۶۷ قمری/ ۱۳۲۷ شمسی) مشهور به حائری، نویسنده، شاعر و عارف معاصر ایرانی است. وی که ساکن تهران بوده‌است در ۱۳۴۵ قمری یکسال پس از تخریب بناهای قبور بقیع توسط وهابیون و خودداری مسلمانان از سفر حج، با هزار نفر از شام راهی حجاز شد. عبدالعزیز سعودی (پادشاه عربستان) از وی استقبال...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.