رباعیات

فهرست اشعار

1. شمارهٔ ۶۱ حاشا که کسی شراب را فاش خورَد
2. شمارهٔ ۶۲ عاقل می پخته را به خامی نخورد
3. شمارهٔ ۶۳ امید مراست ز آفریننده‌یِ خود
4. شمارهٔ ۶۴ گویند گناه چونکه پیوسته شود
5. شمارهٔ ۶۵ ای لطف تو از حوادث دهر ملاذ
6. شمارهٔ ۶۶ نیکی کنی ار بخلق منت مگذار
7. شمارهٔ ۶۷ ای نار خدای پاک و بیمثل و نظیر
8. شمارهٔ ۶۸ گرباده خوری با صنمی زیبا خور
9. شمارهٔ ۶۹ می را بیقین بدست انجام مخور
10. شمارهٔ ۷۰ یارب نشود بلاکشی محرم هجر
11. شمارهٔ ۷۱ شد عمر و به طبع خواهشم هست هنوز
12. شمارهٔ ۷۲ ای باب هدایتت بخلقان همه باز
13. شمارهٔ ۷۳ ای آنکه بذات خود عظیمی و عزیز
14. شمارهٔ ۷۴ عمرت رود ارتمام برجرم و هوس
15. شمارهٔ ۷۵ گر سالک عارفی و بی‌عیب و عبوس
16. شمارهٔ ۷۶ ای آنکه مکمل عقولی و نفوس
17. شمارهٔ ۷۷ بر بنده رو سیاه یارب تو ببخش
18. شمارهٔ ۷۸ گویم سخنی ترا از الهام سروش
19. شمارهٔ ۷۹ مائیم قلندران وارسته ز خویش
20. شمارهٔ ۸۰ جز پوست خود صفی به تن خرقه مپوش
21. شمارهٔ ۸۱ در خانه و شهر و خلوت و انجمنش
22. شمارهٔ ۸۲ شئیی بنظر نمایدت تا ناقص
23. شمارهٔ ۸۳ ای ذات تو بر جمیع ذرات مفیض
24. شمارهٔ ۸۴ یا‌رب من اگرچه رفت عمرم به غلط
25. شمارهٔ ۸۵ گر راه روی تجاوز از خط صراط
26. شمارهٔ ۸۶ لفظی که نباشد آگه از وی لافظ
27. شمارهٔ ۸۷ ای کون و مکان ز خوان جودت محفوظ
28. شمارهٔ ۸۸ گر میری و مرتراست اقلیم وسیع
29. شمارهٔ ۸۹ گر حق طلبی بحق خود شو قانع
30. شمارهٔ ۹۰ باشد گرت از وجود درویش سراغ
31. شمارهٔ ۹۱ یکرنگ بخم کن فکان زد صباغ
32. شمارهٔ ۹۲ صوفی نشود کسی به پوشیدن صوف
33. شمارهٔ ۹۳ ای خسرو مُلک و دین شهنشاه نجف
34. شمارهٔ ۹۴ دیدیم در این جهان بچشم تحقیق
35. شمارهٔ ۹۵ تا بر نکنی با صطفای دل و دلق
36. شمارهٔ ۹۶ گر مَردی و نیست پای اکرامت لنگ
37. شمارهٔ ۹۷ ای هستیت از تمیز خلقان همه پاک
38. شمارهٔ ۹۸ ای آنکه منزهی تو از شبه و شریک
39. شمارهٔ ۹۹ ای آنکه توئی بذات خود عین کمال
40. شمارهٔ ۱۰۰ گر طالب ره شدی ز مردان سبل
41. شمارهٔ ۱۰۱ ای آنکه بذات تست ذات تو دلیل
42. شمارهٔ ۱۰۲ یارب بتو عرض ناتوانی چکنم
43. شمارهٔ ۱۰۳ یارب ز گناه خویش شرمنده منم
44. شمارهٔ ۱۰۴ ای شیر خدا ولی حق مالک دین
45. شمارهٔ ۱۰۵ یارب تو ببخشای بناداری من
46. شمارهٔ ۱۰۶ ای شیر خدا ولی حق مالک دین
47. شمارهٔ ۱۰۷ یارب تو مرا بیار من مقرون کن
48. شمارهٔ ۱۰۸ ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
49. شمارهٔ ۱۰۹ با نیک و بد زمانه نزدیک مشو
50. شمارهٔ ۱۱۰ دام است جهان صفی پی‌دانه مرو
51. شمارهٔ ۱۱۱ عالم بمثال چون سرابست همه
52. شمارهٔ ۱۱۲ ای آنکه تو واقفی ز احوال صفی
53. شمارهٔ ۱۱۳ گر بگذری ای صفی ز هر دلخواهی
54. شمارهٔ ۱۱۴ گر جز بخدای حاجت خویش بری
55. شمارهٔ ۱۱۵ حاجت بخدا اگر بری خوانده شوی
56. شمارهٔ ۱۱۶ ای آنکه بروز محنتم یار توئی
57. شمارهٔ ۱۱۷ ای شیر خدا که سِرّ‌ِ ایجاد توئی
58. شمارهٔ ۱۱۸ ای آنکه عیان کننده روز و شبی
59. شمارهٔ ۱۱۹ ای آنکه نظر بجرم آدم نکنی
60. شمارهٔ ۱۲۰ حاشا که شراب پخته را خام خوری