صفی علیشاه
شمارهٔ ۶۸
گرباده خوری با صنمی زیبا خور
یا با مردی قوی دلی دانا خور
گر نیست ترا رفیق و یاری همدم
می هیچ مخور و گر خوری تنها خور
صفی علیشاه
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۷۰یارب نشود بلاکشی محرم هجر
- شمارهٔ ۷۱شد عمر و به طبع خواهشم هست هنوز
- شمارهٔ ۷۲ای باب هدایتت بخلقان همه باز
- شمارهٔ ۷۳ای آنکه بذات خود عظیمی و عزیز
- شمارهٔ ۷۴عمرت رود ارتمام برجرم و هوس
- شمارهٔ ۷۵گر سالک عارفی و بی‌عیب و عبوس
- شمارهٔ ۷۶ای آنکه مکمل عقولی و نفوس
- شمارهٔ ۷۷بر بنده رو سیاه یارب تو ببخش
درباره‌ی صفی علیشاه
میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.