پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۹۳

ای خسرو مُلک و دین شهنشاه نجف

ای رشته آفرینشت جمله به کف

جز مهر تو در جهان بسی گشت و نیافت

چیزی که صفی به او کند کسب شرف

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۵تا بر نکنی با صطفای دل و دلق
  2. شمارهٔ ۹۶گر مَردی و نیست پای اکرامت لنگ
  3. شمارهٔ ۹۷ای هستیت از تمیز خلقان همه پاک
  4. شمارهٔ ۹۸ای آنکه منزهی تو از شبه و شریک
  5. شمارهٔ ۹۹ای آنکه توئی بذات خود عین کمال
  6. شمارهٔ ۱۰۰گر طالب ره شدی ز مردان سبل
  7. شمارهٔ ۱۰۱ای آنکه بذات تست ذات تو دلیل
  8. شمارهٔ ۱۰۲یارب بتو عرض ناتوانی چکنم
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.