صفی علیشاه
شمارهٔ ۹۹
ای آنکه توئی بذات خود عین کمال
بر خلق رسد زخوان جود تو نوال
پوشی تو معایبم چه حاجت بِکَسان
دانی تو حوائجم چه حاجت بسوال
صفی علیشاه
ای آنکه توئی بذات خود عین کمال
بر خلق رسد زخوان جود تو نوال
پوشی تو معایبم چه حاجت بِکَسان
دانی تو حوائجم چه حاجت بسوال
دربارهی صفی علیشاهمیرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفیعلیشاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمتاللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سدههای اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.