پرش به محتوای اصلی
صفی علیشاه صفی علیشاه

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۶

ای شیر خدا ولی حق مالک دین

ای لنگر آسمان و مسمار زمین

دست من مبتلای درمانده بگیر

حال من بینوای بیچاره ببین

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸ای آنکه تو خالقی و ما بنده تو
  2. شمارهٔ ۱۰۹با نیک و بد زمانه نزدیک مشو
  3. شمارهٔ ۱۱۰دام است جهان صفی پی‌دانه مرو
  4. شمارهٔ ۱۱۱عالم بمثال چون سرابست همه
  5. شمارهٔ ۱۱۲ای آنکه تو واقفی ز احوال صفی
  6. شمارهٔ ۱۱۳گر بگذری ای صفی ز هر دلخواهی
  7. شمارهٔ ۱۱۴گر جز بخدای حاجت خویش بری
  8. شمارهٔ ۱۱۵حاجت بخدا اگر بری خوانده شوی
همه‌ی رباعیات ←

صفی علیشاه درباره‌ی صفی علیشاه

میرزا حسن اصفهانی متخلص به «صفی» و ملقب به صفی‌علی‌شاه (زادهٔ ۱۲۵۱ قمری در اصفهان، درگذشتهٔ ۱۳۱۶ قمری در تهران)، قطب دروایش نعمت‌اللهی و از شاعران بزرگ صوفی مشرب سده‌های اخیر است. او مردى ادیب و شاعر و در نظم انواع شعر توانا بود. پدرش بازرگان بود. وی در کودکى به همراه پدر به یزد رفت و تا سن بیست سالگى در آن شهر زیست....

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.