فهرست اشعار
- شمارهٔ ۱ گفتم مستی گفت که آری بخدا
- شمارهٔ ۲ آن موی میان که می نماید رو را
- شمارهٔ ۳ چون دلبر ما دل بر بود از برما
- شمارهٔ ۴ تا چند ز پیش خویش رانی ما را
- شمارهٔ ۵ می رفت و گرفته کار سروش بالا
- شمارهٔ ۶ ای لفظ ترا لؤلؤی لالالالا
- شمارهٔ ۷ ای ریخته قند مصری از شکّر لب
- شمارهٔ ۸ گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب
- شمارهٔ ۹ امشب که حریفان همه مستند و خراب
- شمارهٔ ۱۰ ای قصر مودّت بوجود تو خراب
- شمارهٔ ۱۱ ای از می لعلت شده جان مست و خراب
- شمارهٔ ۱۲ ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
- شمارهٔ ۱۳ ای گوی دلم در خم چوگان طرب
- شمارهٔ ۱۴ آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
- شمارهٔ ۱۵ هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
- شمارهٔ ۱۶ ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
- شمارهٔ ۱۷ زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست
- شمارهٔ ۱۸ ای خطّ تو دیباچه ی قانون نجات
- شمارهٔ ۱۹ ترکی که ختائی نسب ورومی روست
- شمارهٔ ۲۰ زلف سیهت که اژدهائی سیهست
- شمارهٔ ۲۱ آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوست
- شمارهٔ ۲۲ با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست
- شمارهٔ ۲۳ کارم ز بزرگان عراق ار بنواست
- شمارهٔ ۲۴ دل در پی آن یار پسندیده برفت
- شمارهٔ ۲۵ آن سرو حسینی که ز اصفاهان خاست
- شمارهٔ ۲۶ آن سنگدل سیمبر آیا ز کجاست
- شمارهٔ ۲۷ فهرست صحیفه ی معانی دل ماست
- شمارهٔ ۲۸ چون روی تو خور بعالم افروزی نیست
- شمارهٔ ۲۹ دل جز دهن تو کام جان هیچ نداشت
- شمارهٔ ۳۰ ای سرمه چشم اختران خاک درت
- شمارهٔ ۳۱ گفتم سخنت گفت مگو کم یادست
- شمارهٔ ۳۲ با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست
- شمارهٔ ۳۳ با تشنه سخن زاب روان باید گفت
- شمارهٔ ۳۴ هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت
- شمارهٔ ۳۵ ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست
- شمارهٔ ۳۶ ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست
- شمارهٔ ۳۷ بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت
- شمارهٔ ۳۸ ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگسست
- شمارهٔ ۳۹ از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت
- شمارهٔ ۴۰ کی چون خط سبزت شب تاری بودست
- شمارهٔ ۴۱ آنکو بشکر خنده ی شیرین قندست
- شمارهٔ ۴۲ آنکو ز عقیقش آب شکّر رفتست
- شمارهٔ ۴۳ ای قبّه ی عرش گوشه ی ایوانت
- شمارهٔ ۴۴ در کوی تو هر شبم هیاهوی دلست
- شمارهٔ ۴۵ آن پنبه که دست از وهمی باید شست
- شمارهٔ ۴۶ هرگز بمراد من شبی روز نگشت
- شمارهٔ ۴۷ دوش آن پسر کوفه گر چون برخاست
- شمارهٔ ۴۸ بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت
- شمارهٔ ۴۹ بر دل فلکم ز مهر نیرنگ ز دست
- شمارهٔ ۵۰ طوطی خط تو تنگ شکّر بگرفت
- شمارهٔ ۵۱ دل بلبل وباغ عارضت گلزارست
- شمارهٔ ۵۲ رخشنده رخ تو آفتابی دگرست
- شمارهٔ ۵۳ ماهی که رخش فتنه ی دور قمرست
- شمارهٔ ۵۴ آن یار که سیمین بر و نسرین بدنست
- شمارهٔ ۵۵ آن حور پرچهره که ماواش دلست
- شمارهٔ ۵۶ در زلف تو هر چند شکست افتادست
- شمارهٔ ۵۷ تا قدّم از ابروش چو ماه دو شبه ست
- شمارهٔ ۵۸ با دل گفتم چو چشمم از خون دریاست
- شمارهٔ ۵۹ باز آی که موسم جوانی بگذشت
- شمارهٔ ۶۰ چون چنگ سر زلف توام در چنگست
متن اشعار به نقل از گنجور.