پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳

کارم ز بزرگان عراق ار بنواست

چون پره ی عشّاق دلم تنگ چراست

این دور مخالف نگذارد که شود

کارم بسپاهان سپاهانک راست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵آن سرو حسینی که ز اصفاهان خاست
  2. شمارهٔ ۲۶آن سنگدل سیمبر آیا ز کجاست
  3. شمارهٔ ۲۷فهرست صحیفه ی معانی دل ماست
  4. شمارهٔ ۲۸چون روی تو خور بعالم افروزی نیست
  5. شمارهٔ ۲۹دل جز دهن تو کام جان هیچ نداشت
  6. شمارهٔ ۳۰ای سرمه چشم اختران خاک درت
  7. شمارهٔ ۳۱گفتم سخنت گفت مگو کم یادست
  8. شمارهٔ ۳۲با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.