پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

گفتم سخنت گفت مگو کم یادست

گفتم عهدت گفت بروکان با دست

گفتم کارم چو زلفت افتد در پای

در تاب شد و گفت چنین افتادست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳با تشنه سخن زاب روان باید گفت
  2. شمارهٔ ۳۴هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت
  3. شمارهٔ ۳۵ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست
  4. شمارهٔ ۳۶ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست
  5. شمارهٔ ۳۷بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت
  6. شمارهٔ ۳۸ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگسست
  7. شمارهٔ ۳۹از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت
  8. شمارهٔ ۴۰کی چون خط سبزت شب تاری بودست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.