پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت

جان نعره زنان دامن آهم بگرفت

گفتم که ز کویت بجفا برگردم

خون جگرم برفت و راهم بگرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت
  2. شمارهٔ ۴۰کی چون خط سبزت شب تاری بودست
  3. شمارهٔ ۴۱آنکو بشکر خنده ی شیرین قندست
  4. شمارهٔ ۴۲آنکو ز عقیقش آب شکّر رفتست
  5. شمارهٔ ۴۳ای قبّه ی عرش گوشه ی ایوانت
  6. شمارهٔ ۴۴در کوی تو هر شبم هیاهوی دلست
  7. شمارهٔ ۴۵آن پنبه که دست از وهمی باید شست
  8. شمارهٔ ۴۶هرگز بمراد من شبی روز نگشت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.