پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳۴

هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت

امشب شب خرگهست نی موسم گشت

باز آی که گر شمع زبان کرد دراز

تیغ و کفن آورد که اینک سرو طشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۶ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست
  2. شمارهٔ ۳۷بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت
  3. شمارهٔ ۳۸ای آنکه عقاب چرخ پیشت مگسست
  4. شمارهٔ ۳۹از رخ چو بتم زلف معنبر برداشت
  5. شمارهٔ ۴۰کی چون خط سبزت شب تاری بودست
  6. شمارهٔ ۴۱آنکو بشکر خنده ی شیرین قندست
  7. شمارهٔ ۴۲آنکو ز عقیقش آب شکّر رفتست
  8. شمارهٔ ۴۳ای قبّه ی عرش گوشه ی ایوانت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.