پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۲۸

چون روی تو خور بعالم افروزی نیست

سروی چو قدت بباغ پیروزی نیست

ماهی تو و طلعتت ندیدم یک شب

شمسی تو و صحبتت مرا روزی نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۰ای سرمه چشم اختران خاک درت
  2. شمارهٔ ۳۱گفتم سخنت گفت مگو کم یادست
  3. شمارهٔ ۳۲با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست
  4. شمارهٔ ۳۳با تشنه سخن زاب روان باید گفت
  5. شمارهٔ ۳۴هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت
  6. شمارهٔ ۳۵ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست
  7. شمارهٔ ۳۶ای اطلس چرخ پیش بالای تو پست
  8. شمارهٔ ۳۷بی روی تو دل ز مهر و ماهم بگرفت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.