شمارهٔ ۲۶

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۸چون روی تو خور بعالم افروزی نیست
2. شمارهٔ ۲۹دل جز دهن تو کام جان هیچ نداشت
3. شمارهٔ ۳۰ای سرمه چشم اختران خاک درت
4. شمارهٔ ۳۱گفتم سخنت گفت مگو کم یادست
5. شمارهٔ ۳۲با پسته ی تنگ تو شکر بر هیچست
6. شمارهٔ ۳۳با تشنه سخن زاب روان باید گفت
7. شمارهٔ ۳۴هر چند که شد چو باغ رضوان درودشت
8. شمارهٔ ۳۵ای خواجه ترا بنظم اگر دسترسست