پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۴۸

بر طرف چمن گلی چو رویت نشکفت

جز چشم تو کس مست بمحراب نخفت

عمری تو و بی عمر نمی شاید زیست

جانی تو و ترک جان نمی باید گفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۰طوطی خط تو تنگ شکّر بگرفت
  2. شمارهٔ ۵۱دل بلبل وباغ عارضت گلزارست
  3. شمارهٔ ۵۲رخشنده رخ تو آفتابی دگرست
  4. شمارهٔ ۵۳ماهی که رخش فتنه ی دور قمرست
  5. شمارهٔ ۵۴آن یار که سیمین بر و نسرین بدنست
  6. شمارهٔ ۵۵آن حور پرچهره که ماواش دلست
  7. شمارهٔ ۵۶در زلف تو هر چند شکست افتادست
  8. شمارهٔ ۵۷تا قدّم از ابروش چو ماه دو شبه ست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.