پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۵

آن حور پرچهره که ماواش دلست

پیوسته ز بیدلان تمنّاش دلست

گفتم که کجاست آنکه جان و دل ماست

جان نعره برآورد که او جاش دلست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵۷تا قدّم از ابروش چو ماه دو شبه ست
  2. شمارهٔ ۵۸با دل گفتم چو چشمم از خون دریاست
  3. شمارهٔ ۵۹باز آی که موسم جوانی بگذشت
  4. شمارهٔ ۶۰چون چنگ سر زلف توام در چنگست
  5. شمارهٔ ۶۱ای آنک دلم در غم عشقت خونست
  6. شمارهٔ ۶۲دردم چو بجان رسید درمان بفرست
  7. شمارهٔ ۶۳شاهی که نداد بنده را داد برفت
  8. شمارهٔ ۶۴آن ترک پریچهره که قصد جان داشت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.