پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۴

آن ترک پریچهره که قصد جان داشت

مانند پری چهره زمن پنهان داشت

گفتم دهن تنگ تو گوئی هیچست

گفتا که ز ما هیچ طمع نتوان داشت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۶یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
  2. شمارهٔ ۶۷ای آنک قدت براستی عین بلاست
  3. شمارهٔ ۶۸دل در طلب محرم و محرم همه اوست
  4. شمارهٔ ۶۹با لعل لب تو آب حیوان آبیست
  5. شمارهٔ ۷۰ای داده خواقین سپهری باجت
  6. شمارهٔ ۷۱با هستی تو انسی و جانی همه نیست
  7. شمارهٔ ۷۲شاه فلکت مشتری بازارست
  8. شمارهٔ ۷۳گر زانک ترا بکام دل دسترسست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.