پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۵۸

با دل گفتم چو چشمم از خون دریاست

پیوسته بخون جگرم تشنه چراست

دل گفت چو خون چشمت اصلی گهرست

بر دیده بدارش که جگر گوشه ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۰چون چنگ سر زلف توام در چنگست
  2. شمارهٔ ۶۱ای آنک دلم در غم عشقت خونست
  3. شمارهٔ ۶۲دردم چو بجان رسید درمان بفرست
  4. شمارهٔ ۶۳شاهی که نداد بنده را داد برفت
  5. شمارهٔ ۶۴آن ترک پریچهره که قصد جان داشت
  6. شمارهٔ ۶۵ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست
  7. شمارهٔ ۶۶یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
  8. شمارهٔ ۶۷ای آنک قدت براستی عین بلاست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.