پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۱

ای آنک دلم در غم عشقت خونست

حسن تو ز ادراک خرد بیرونست

در زلف تو بیچاره اسیرست دلم

یا رب که در آن شام غریبان چونست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۳شاهی که نداد بنده را داد برفت
  2. شمارهٔ ۶۴آن ترک پریچهره که قصد جان داشت
  3. شمارهٔ ۶۵ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست
  4. شمارهٔ ۶۶یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
  5. شمارهٔ ۶۷ای آنک قدت براستی عین بلاست
  6. شمارهٔ ۶۸دل در طلب محرم و محرم همه اوست
  7. شمارهٔ ۶۹با لعل لب تو آب حیوان آبیست
  8. شمارهٔ ۷۰ای داده خواقین سپهری باجت
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.