پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶۰

چون چنگ سر زلف توام در چنگست

هر لحظه دلم را بلبت آهنگست

شد پسته ی تنگ تو دلمرا روزی

یا رب که دل خسته چه روزی تنگست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۲دردم چو بجان رسید درمان بفرست
  2. شمارهٔ ۶۳شاهی که نداد بنده را داد برفت
  3. شمارهٔ ۶۴آن ترک پریچهره که قصد جان داشت
  4. شمارهٔ ۶۵ای آنک دلم در غم عشقت یکتاست
  5. شمارهٔ ۶۶یاری که دلم ز غم بفرسود برفت
  6. شمارهٔ ۶۷ای آنک قدت براستی عین بلاست
  7. شمارهٔ ۶۸دل در طلب محرم و محرم همه اوست
  8. شمارهٔ ۶۹با لعل لب تو آب حیوان آبیست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.