پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۸

گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب

جامه گرو باده کن و جام طلب

تا چند ز حاتم و فریدون گوئی

رو داد و دهش ز اهل اسلام طلب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب
  2. شمارهٔ ۱۱ای از می لعلت شده جان مست و خراب
  3. شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
  4. شمارهٔ ۱۳ای گوی دلم در خم چوگان طرب
  5. شمارهٔ ۱۴آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
  6. شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
  7. شمارهٔ ۱۶ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
  8. شمارهٔ ۱۷زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.