پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۷

ای ریخته قند مصری از شکّر لب

و افتاده خور از مهر تو در چنبر تب

دل در سر زلف تو از آن کرد قرار

کارام بگیرد همه کس در سر شب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹امشب که حریفان همه مستند و خراب
  2. شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب
  3. شمارهٔ ۱۱ای از می لعلت شده جان مست و خراب
  4. شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
  5. شمارهٔ ۱۳ای گوی دلم در خم چوگان طرب
  6. شمارهٔ ۱۴آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
  7. شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
  8. شمارهٔ ۱۶ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.