پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۶

ای لفظ ترا لؤلؤی لالالالا

وی کار قد سرو خرامت بالا

گفتی که نکو کنم چو عارض حالت

حالم چو شکنج زلف کردی حالا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب
  2. شمارهٔ ۹امشب که حریفان همه مستند و خراب
  3. شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب
  4. شمارهٔ ۱۱ای از می لعلت شده جان مست و خراب
  5. شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
  6. شمارهٔ ۱۳ای گوی دلم در خم چوگان طرب
  7. شمارهٔ ۱۴آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
  8. شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.