پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۰

ای قصر مودّت بوجود تو خراب

ما تشنه وجود بی وجود تو سراب

وی فرج زن تو همچو حمام رضی

پر موی و فراخ و گنده و سرد و پر آب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
  2. شمارهٔ ۱۳ای گوی دلم در خم چوگان طرب
  3. شمارهٔ ۱۴آن سرو سهی چون قدح می بگرفت
  4. شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
  5. شمارهٔ ۱۶ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
  6. شمارهٔ ۱۷زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست
  7. شمارهٔ ۱۸ای خطّ تو دیباچه ی قانون نجات
  8. شمارهٔ ۱۹ترکی که ختائی نسب ورومی روست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.