پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

ای گوی دلم در خم چوگان طرب

وی جان و دلم بر سر پیمان طرب

جانم چو ز شوق عارضت در طربست

جسم طربست گوئیا جان طرب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵هر چند فلک ز رتبتت برتر نیست
  2. شمارهٔ ۱۶ای آنکه ترا جود و مکارم کارست
  3. شمارهٔ ۱۷زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست
  4. شمارهٔ ۱۸ای خطّ تو دیباچه ی قانون نجات
  5. شمارهٔ ۱۹ترکی که ختائی نسب ورومی روست
  6. شمارهٔ ۲۰زلف سیهت که اژدهائی سیهست
  7. شمارهٔ ۲۱آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوست
  8. شمارهٔ ۲۲با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.