پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

زلف تو که هم حلقه و هم حلقه رباست

یک حلقه بگوش او بچین مشک ختاست

گر حلقه ی گوش تو نمی دارد گوش

در پای میفکنش که در حلقه ی ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹ترکی که ختائی نسب ورومی روست
  2. شمارهٔ ۲۰زلف سیهت که اژدهائی سیهست
  3. شمارهٔ ۲۱آن فتنه که لطف و دلبری مایه ی اوست
  4. شمارهٔ ۲۲با پسته ی شیرین تو شکّر هیچست
  5. شمارهٔ ۲۳کارم ز بزرگان عراق ار بنواست
  6. شمارهٔ ۲۴دل در پی آن یار پسندیده برفت
  7. شمارهٔ ۲۵آن سرو حسینی که ز اصفاهان خاست
  8. شمارهٔ ۲۶آن سنگدل سیمبر آیا ز کجاست
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.