پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۱

گفتم مستی گفت که آری بخدا

گفتم بگذر گفت که بگذار مرا

گفتم بازا گفت کزینها بازار

گفتم رفتم گفت دگر باز میا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳چون دلبر ما دل بر بود از برما
  2. شمارهٔ ۴تا چند ز پیش خویش رانی ما را
  3. شمارهٔ ۵می رفت و گرفته کار سروش بالا
  4. شمارهٔ ۶ای لفظ ترا لؤلؤی لالالالا
  5. شمارهٔ ۷ای ریخته قند مصری از شکّر لب
  6. شمارهٔ ۸گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب
  7. شمارهٔ ۹امشب که حریفان همه مستند و خراب
  8. شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.