پرش به محتوای اصلی
خواجوی کرمانی خواجوی کرمانی

رباعیات

شمارهٔ ۳

چون دلبر ما دل بر بود از برما

نی دل بر ما بماند و نی دلبر ما

خون از دل ریش ما بتنگ آمده بود

او نیز روان گشت و برفت از سرما

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۵می رفت و گرفته کار سروش بالا
  2. شمارهٔ ۶ای لفظ ترا لؤلؤی لالالالا
  3. شمارهٔ ۷ای ریخته قند مصری از شکّر لب
  4. شمارهٔ ۸گر پخته‌ای ای خواجه مِیِ خام طلب
  5. شمارهٔ ۹امشب که حریفان همه مستند و خراب
  6. شمارهٔ ۱۰ای قصر مودّت بوجود تو خراب
  7. شمارهٔ ۱۱ای از می لعلت شده جان مست و خراب
  8. شمارهٔ ۱۲ای تیره ز زلف سیهت دیده ی شب
همه‌ی رباعیات ←

خواجوی کرمانی درباره‌ی خواجوی کرمانی

کمال الدین ابوالعطاء محمود بن علی بن محمود، معروف به خواجوی کرمانی از مشاهیر شعرا و عرفای قرن هفتم هجری است. وی در سال ۶۸۹ هجری قمری در کرمان متولد شد و در همانجا به تحصیل علوم و فنون متداول مشغول شد. سپس به سیر و سیاحت پرداخت، به زیارت کعبه رفت و بعدها نیز مدتی درتبریز و شیراز به سر برد. وی به غیر از دیوان قصاید و غزل...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.