فهرست اشعار
- بخش ۱۸۱ - لاله آن شعله ام که صبح ازل در کنار عشق
- بخش ۱۸۲ - حکمت و شعر بوعلی اندر غبار ناقه گم
- بخش ۱۸۳ - کرمک شبتاب یک ذره بی مایه متاع نفس اندوخت
- بخش ۱۸۴ - حقیقت عقاب دوربین جوئینه را گفت
- بخش ۱۸۵ - حدی نغمهٔ ساربان حجاز
- بخش ۱۸۶ - قطرهٔ آب مرا معنی تازه ئی مدعاست
- بخش ۱۸۷ - محاورهٔ ما بین خدا و انسان خدا:
- بخش ۱۸۸ - ساقی نامه در نشاط باغ کشمیر نوشته شد خوشا روزگاری خوشا نوبهاری
- بخش ۱۸۹ - شاهین و ماهی ماهی بچه‌ای شوخ به شاهین بچه‌ای گفت
- بخش ۱۹۰ - کرمک شبتاب شنیدم کرمک شبتاب می گفت
- بخش ۱۹۱ - تنهائی به بحر رفتم و گفتم به موج بیتابی
- بخش ۱۹۲ - شبنم گفتند فرود آی ز اوج مه و پرویز
- بخش ۱۹۳ - عشق فکرم چو به جستجو قدم زد
- بخش ۱۹۴ - اگر خواهی حیات اندر خطر زی غزالی با غزالی درد دل گفت
- بخش ۱۹۵ - جهان عمل هست این میکده و دعوت عام است اینجا
- بخش ۱۹۶ - زندگی پرسیدم از بلند نگاهی حیات چیست
- بخش ۱۹۷ - حکمت فرنگ شنیدم که در پارس مرد گزین
- بخش ۱۹۸ - حور و شاعر در جواب نظم گوته موسوم به حور و شاعر حور:
- بخش ۱۹۹ - زندگی و عمل در جواب هاینه موسوم به «سؤالات» ساحلِ افتاده گفت گرچه بسی زیستم
- بخش ۲۰۰ - الملک ﷲ طارق چو بر کناررهٔ اندلس سفینه سوخت
- بخش ۲۰۱ - جوی آب بنگر که جوی آب چه مستانه میرود
- بخش ۲۰۲ - نامهٔ عالمگیر (به یکی از فرزندانش که دعای مرگ پدر میکرد) ندانی که یزدان دیرینه بود
- بخش ۲۰۳ - بهشت کجا این روزگاری شیشه بازی
- بخش ۲۰۴ - کشمیر رخت به کاشمر گشا کوه و تل و دمن نگر
- بخش ۲۰۵ - عشق عقلی که جهان سوزد یک جلوهٔ بی‌باکش
- بخش ۲۰۶ - بندگی دوش در میکده ترسا بچه باده فروش
- بخش ۲۰۷ - غلامی آدم از بی بصری بندگی آدم کرد
- بخش ۲۰۸ - چیستان شمشیر آن سخت‌کوش چیست که گیرد ز سنگ آب
- بخش ۲۰۹ - جمهوریت متاع معنی بیگانه از دون فطرتان جوئی
- بخش ۲۱۰ - به مبلغ اسلام در فرنگستان زمانه باز برافروخت آتش نمرود
- بخش ۲۱۱ - غنی کشمیری غنی آن سخنگوی بلبل صفیر
- بخش ۲۱۲ - خطاب به مصطفی کمال پاشا ایده الله جولائی
- بخش ۲۱۳ - طیاره سر شاخ گل طایری یک سحر
- بخش ۲۱۴ - عشق آن حرف دلفروز که راز هست و راز نیست
- بخش ۲۱۵ - تهذیب انسان که رخ ز غازهٔ تهذیب بر فروخت
- بخش ۲۱۶ - بهار تا به گلستان کشید بزم سرود بهار تا به گلستان کشید بزم سرود
- بخش ۲۱۷ - حلقه بستند سر تربت من نوحه کران حلقه بستند سر تربت من نوحه کران
- بخش ۲۱۸ - می تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر می تراشد فکر ما هر دم خداوندی دگر
- بخش ۲۱۹ - مرا ز دیدهٔ بینا شکایت دگر است مرا ز دیدهٔ بینا شکایت دگر است
- بخش ۲۲۰ - به این بهانه درین بزم محرمی جویم به این بهانه درین بزم محرمی جویم
- بخش ۲۲۱ - خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را خیز و نقاب بر گشا پردگیان ساز را
- بخش ۲۲۲ - به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی به ملازمان سلطان خبری دهم ز رازی
- بخش ۲۲۳ - بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است بیا که ساقی گلچهره دست بر چنگ است
- بخش ۲۲۴ - صورت نپرستم من بتخانه شکستم من صورت نپرستم من بتخانه شکستم من
- بخش ۲۲۵ - هوای فرودین در گلستان میخانه می‌سازد هوای فرودین در گلستان میخانه می‌سازد
- بخش ۲۲۶ - از ما بگو سلامی آن ترک تند خو را از ما بگو سلامی آن ترک تند خو را
- بخش ۲۲۷ - آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی آشنا هر خار را از قصهٔ ما ساختی
- بخش ۲۲۸ - خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت خوش آنکه رخت خرد را به شعله‌ای می سوخت
- بخش ۲۲۹ - بیار باده که گردون بکام ما گردید بیار باده که گردون بکام ما گردید
- بخش ۲۳۰ - تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست تیر و سنان و خنجر و شمشیرم آرزوست
- بخش ۲۳۱ - دانهٔ سبحه به زنار کشیدن آموز دانهٔ سبحه به زنار کشیدن آموز
- بخش ۲۳۲ - ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست ز خاک خویش طلب آتشی که پیدا نیست
- بخش ۲۳۳ - موج را از سینهٔ دریا گسستن می‌توان موج را از سینهٔ دریا گسستن می‌توان
- بخش ۲۳۴ - صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی
- بخش ۲۳۵ - باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را باز به سرمه تاب ده چشم کرشمه زای را
- بخش ۲۳۶ - فریب کشمکش عقل دیدنی دارد فریب کشمکش عقل دیدنی دارد
- بخش ۲۳۷ - حسرت جلوهٔ آن ماه تمامی دارم حسرت جلوهٔ آن ماه تمامی دارم
- بخش ۲۳۸ - به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است به شاخ زندگی ما نمی ز تشنه لبی است
- بخش ۲۳۹ - فرقی ننهد عاشق در کعبه و بتخانه فرقی ننهد عاشق در کعبه و بتخانه
- بخش ۲۴۰ - بی تو از خواب عدم دیده گشودن نتوان بی تو از خواب عدم دیده گشودن نتوان
متن اشعار به نقل از گنجور.