فهرست اشعار
- بخش ۲۴۱ - این گنبد مینایی این پستی و بالایی این گنبد مینایی این پستی و بالایی
- بخش ۲۴۲ - به یکی از صوفیه نوشته شد هوس منزل لیلی نه تو داری و نه من
- بخش ۲۴۳ - دلیل منزل شوقم به دامنم آویز دلیل منزل شوقم به دامنم آویز
- بخش ۲۴۴ - در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست در جهان دل ما دور قمر پیدا نیست
- بخش ۲۴۵ - گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست
- بخش ۲۴۶ - سوز سخن ز نالهٔ مستانهٔ دل است سوز سخن ز نالهٔ مستانهٔ دل است
- بخش ۲۴۷ - سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند سطوت از کوه ستانند و بکاهی بخشند
- بخش ۲۴۸ - نه تو اندر حرم گنجی نه در بتخانه می‌آیی نه تو اندر حرم گنجی نه در بتخانه می‌آیی
- بخش ۲۴۹ - تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من تب و تاب بتکدهٔ عجم نرسد به سوز و گداز من
- بخش ۲۵۰ - مثل آئینه مشو محو جمال دگران مثل آئینه مشو محو جمال دگران
- بخش ۲۵۱ - جهان عشق نه میری نه سروری داند جهان عشق نه میری نه سروری داند
- بخش ۲۵۲ - خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست خواجه ئی نیست که چون بنده پرستارش نیست
- بخش ۲۵۳ - بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است بیا که بلبل شوریده نغمه پرداز است
- بخش ۲۵۴ - خاکیم و تند سیر مثال ستاره‌ایم خاکیم و تند سیر مثال ستاره‌ایم
- بخش ۲۵۵ - عرب از سرشک خونم همه لاله‌زار بادا عرب از سرشک خونم همه لاله‌زار بادا
- بخش ۲۵۶ - نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی نظر تو همه تقصیر و خرد کوتاهی
- بخش ۲۵۷ - سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست سر خوش از بادهٔ تو خم شکنی نیست که نیست
- بخش ۲۵۸ - اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست اگرچه زیب سرش افسر و کلاهی نیست
- بخش ۲۵۹ - شعله در آغوش دارد عشق بی پروای من شعله در آغوش دارد عشق بی پروای من
- بخش ۲۶۰ - بتان تازه تراشیده‌ای دریغ از تو بتان تازه تراشیده‌ای دریغ از تو
- بخش ۲۶۱ - پیام از من ای باد صبا گوی به دانای فرنگ
- بخش ۲۶۲ - جمعیت الاقوام بَرفِتَد تا روشِ رزم درین بزم کهن
- بخش ۲۶۳ - شوپنهاور و نیچه مرغی ز آشیانه به سیر چمن پرید
- بخش ۲۶۴ - فلسفه و سیاست فلسفی را با سیاست دان بیک میزان مسنج
- بخش ۲۶۵ - صحبت رفتگان (در عالم بالا) تولستوی
- بخش ۲۶۶ - نیچه از سستی عناصر انسان دلش تپید
- بخش ۲۶۷ - حکیم اینشتین جلوه ئی میخواست مانند کلیم ناصبور
- بخش ۲۶۸ - بایرن مثال لاله و گل شعله از زمین روید
- بخش ۲۶۹ - نیچه گر نوا خواهی ز پیش او گریز
- بخش ۲۷۰ - جلال و هگل می گشودم شبی به ناخن فکر
- بخش ۲۷۱ - پتوفی نفسی درین گلستان ز عروس گل سرودی
- بخش ۲۷۲ - محاوره ما بین حکیم فرانسوی اوگوست کنت و مرد مزدور حکیم:
- بخش ۲۷۳ - هگل حکمتش معقول و با محسوس در خلوت نرفت
- بخش ۲۷۴ - جلال و گوته نکته دان المنی را در ارم
- بخش ۲۷۵ - پیغام برگسن تا بر تو آشکار شود راز زندگی
- بخش ۲۷۶ - میخانهٔ فرنگ یاد ایامی که بودم در خمستان فرنگ
- بخش ۲۷۷ - موسیولینن و قیصر ولیم موسیولینن
- بخش ۲۷۸ - حکما لاک:
- بخش ۲۷۹ - شعرا برونینگ:
- بخش ۲۸۰ - خرابات فرنگ دوش رفتم به تماشای خرابات فرنگ
- بخش ۲۸۱ - خطاب به انگلستان مشرقی باده چشیده است ز مینای فرنگ
- بخش ۲۸۲ - قسمت‌نامهٔ سرمایه‌دار و مزدور غوغای کارخانهٔ آهنگری ز من
- بخش ۲۸۳ - نوای مزدور ز مزد بندهٔ کرپاس پوش محنت کش
- بخش ۲۸۴ - آزادی بحر بطی می گفت بحر آزاد گردید
- بخش ۲۸۵ - ) میخورد هر ذره ما پیچ و تاب
- بخش ۲۸۶ - ) دردانه ادا شناس دریاست
- بخش ۲۸۷ - ) کلک را ناله از تهی مغزی است
- بخش ۲۸۸ - ) گل گفت که عیش نو بهاری خوشتر
- بخش ۲۸۹ - ) سخنگو طفلک و برنا و پیر است
- بخش ۲۹۰ - ) چشم را بینائی افزاید سه چیز
- بخش ۲۹۱ - ) ای برادر من ترا از زندگی دادم نشان
- بخش ۲۹۲ - ) طاقت عفو در تو نیست اگر
- بخش ۲۹۳ - ) از نزاکتهای طبع موشکاف او مپرس
- بخش ۲۹۴ - ) در جهان مانند جوی کوهسار
- بخش ۲۹۵ - ) ایکه گل چیدی منال از نیش خار
- بخش ۲۹۶ - ) مزن وسمه بر ریش و ابروی خویش
- بخش ۲۹۷ - ) ندارد کار با دون همتان عشق
- بخش ۲۹۸ - ) نقد شاعر در خور بازار نیست
- بخش ۲۹۹ - ) چه خوش بودی اگر مرد نکویی
- بخش ۳۰۰ - ) منم که طوف حرم کرده ام بتی به کنار
متن اشعار به نقل از گنجور.