اقبال لاهوری
بخش ۲۳۴ - صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی
صد نالهٔ شبگیری صد صبح بلا خیزی
صد آه شررریزی یک شعر دل‌آویزی
در عشق و هوسناکی دانی که تفاوت چیست
آن تیشهٔ فرهادی این حیلهٔ پرویزی
با پردگیان برگو کاین مشت غبار من
گردی‌ست نظربازی خاکی‌ست بلاخیزی
هوشم برد ای مطرب مستم کند ای ساقی
گلبانگ دل‌آویزی از مرغ سحرخیزی
از خاک سمرقندی ترسم که دگر خیزد
آشوب هلاکویی، هنگامهٔ چنگیزی
مطرب غزلی، بیتی از مرشد روم آور
تا غوطه زند جانم در آتش تبریزی