فهرست اشعار
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۱ حلقه بر هر در چو خورشید سبک لنگر مزن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۲ چرخ را خاکستری از برق سودا کرد حسن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۳ می گدازد شیشه دل را می رنگین حسن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۴ گرد غم فرش است دایم در غم‌آباد وطن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۵ چون سکندر خانهٔ عمر از اثر آباد کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۶ روز چون روشن شود زان روی انور یاد کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۷ با کمند زلف تسخیر دل افگار کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۸ زلف مشکین را ز صبح عارض خود دور کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۶۹ بهر معنی های رنگین لفظ را پرداز کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۰ مطربا صبح است، قانون صبوحی ساز کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۱ سینه را از آرزو چون بی نیازان پاک کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۲ سرکشی بگذار پیش امر حق تسلیم کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۳ صبح شد ساقی بیا فکر من افتاده کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۴ سر به پیش انداختن از بردباری پیشه کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۵ ای دل از پست و بلند روزگار اندیشه کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۶ ساقیا صبح است می از شیشه در پیمانه کن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۷ صبح شد ساقی نقاب دختر رز برفکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۸ گر طلبکار حضوری لب به غیبت وامکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۷۹ نیستی چون اهل معنی لب به دعوی وا مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۰ صید دل زین بیش با موی میان خود مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۱ سرمه را هم محرم چشم سیاه خود مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۲ ای دل روشن حجاب از طارم اخضر مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۳ بر نظربازان ستم در ابتدای خط مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۴ در سرانجام عمارت عمر خود باطل مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۵ دل غمین ز اندیشه روزی درین عالم مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۶ رو نهان در دولت از اقبال محتاجان مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۷ مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۸ شکوه بیهوده از ناسازی گردون مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۸۹ از برای کام دنیا خویش را غمگین مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۰ تا نگردد چهره نوخط زلف را کوته مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۱ چون دو تا شد قدت از پیری گرانجانی مکن
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۲ آه گرمی هست دایم در دل بی تاب من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۳ شد در ایام کهنسالی گرانتر خواب من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۴ دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۵ می گذشت از پرده های آسمان فریاد من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۶ هرگز آهی سر نزد از جان غم فرسود من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۷ چون زند موج حلاوت کلک شکر بار من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۸ نست چون مژگان بلند و پست در گفتار من
- غزل شمارهٔ ۶۰۹۹ چند گردد قسمت افسردگان گفتار من؟
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۰ می زداید بی کسی زنگ از دل افگار من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۱ آه می دزدد نفس در سینه افگار من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۲ آسمان‌ها را به چرخ آرد دل پر شور من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۳ مغز را آشفته می سازد دل پر شور من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۴ دست کوته کرد زلف یار از تسخیر من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۵ بی اثر تا چند باشد ناله شبگیر من؟
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۶ دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۷ بی نقاب آن چهره را دیدن نمی آید ز من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۸ از جفای چرخ نالیدن نمی آید ز من
- غزل شمارهٔ ۶۱۰۹ بلبلم اما رسد بر لاله و گل ناز من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۰ چند آواز تو از بیرون رباید هوش من؟
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۱ از هواداران شود دایم مکدر شمع من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۲ آه مظلوم است در بالا دوی ادراک من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۳ بس که دارد گرد کلفت چهره احوال من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۴ از گهر گرد یتیمی شست آب چشم من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۵ سر نمی پیچد ز اشک لاله گون مژگان من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۶ نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۷ با سیه چشمان بود بزم می گلگون من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۸ گر نخارد ناخن مرغان سر مجنون من
- غزل شمارهٔ ۶۱۱۹ پیش خونم شعله آتش سپر انداخته است
- غزل شمارهٔ ۶۱۲۰ اهل معنی گرچه خاموشند از تحسین من
متن اشعار به نقل از گنجور.