پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای

اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

۱۸۴ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۱ ای کرده به خون دشمنان خارا لعل
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۲ ای ذکر تو بر زبان ساهی مشکل
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۳ امروز که گشت باغ رنگین از گل
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۴ ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۵ بر گل چو نسیم سحری سود قدم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۶ از ژاله چو لاله راست لؤلؤ در کام
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۷ نی بی‌تو مرا قرار باشد یک دم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۸ روزی شکن از زلف چو دالت ببرم
  9. رباعی شمارهٔ ۱۲۹ دی باد صبا ز خاک بر داشت سرم
  10. رباعی شمارهٔ ۱۳۰ گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم
  11. رباعی شمارهٔ ۱۳۱ خواهم که لب باده پرستت بوسم
  12. رباعی شمارهٔ ۱۳۲ گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم
  13. رباعی شمارهٔ ۱۳۳ هر شب ز غمت به خون بگرید چشمم
  14. رباعی شمارهٔ ۱۳۴ هر لحظه به آیین وفا رای کنم
  15. رباعی شمارهٔ ۱۳۵ پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
  16. رباعی شمارهٔ ۱۳۶ تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
  17. رباعی شمارهٔ ۱۳۷ تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
  18. رباعی شمارهٔ ۱۳۸ ما پرتو عکس نور مشکات توییم
  19. رباعی شمارهٔ ۱۳۹ روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهان
  20. رباعی شمارهٔ ۱۴۰ ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن
  21. رباعی شمارهٔ ۱۴۱ پیش تو نشست و خاست نتوان کردن
  22. رباعی شمارهٔ ۱۴۲ ای روی تو انگشت نمایی از حسن
  23. رباعی شمارهٔ ۱۴۳ ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
  24. رباعی شمارهٔ ۱۴۴ نی از تو گذر به هیچ حالی ممکن
  25. رباعی شمارهٔ ۱۴۵ هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  26. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
  27. رباعی شمارهٔ ۱۴۷ روی من و خاک سر کویت پس ازین
  28. رباعی شمارهٔ ۱۴۸ ای شیخ، گران جان چو تنندی منشین
  29. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو
  30. رباعی شمارهٔ ۱۵۰ دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
  31. رباعی شمارهٔ ۱۵۱ ما را به سرای وصل خویش آری تو
  32. رباعی شمارهٔ ۱۵۲ ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌تو
  33. رباعی شمارهٔ ۱۵۳ یک روز دیار یار بگذارم و رو
  34. رباعی شمارهٔ ۱۵۴ خالی،که لبت همی بباراید ازو
  35. رباعی شمارهٔ ۱۵۵ گفتم: دلت ار با من شیداست بگو
  36. رباعی شمارهٔ ۱۵۶ در زیر دو ابروی کژت پیوسته
  37. رباعی شمارهٔ ۱۵۷ ای راه خلل ز چار قسمت بسته
  38. رباعی شمارهٔ ۱۵۸ ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
  39. رباعی شمارهٔ ۱۵۹ ای چرخ ز مهر زیر میغت برده
  40. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ ای خط تو گرد لاله وشم آورده
  41. رباعی شمارهٔ ۱۶۱ دایم ز قدت گلها راست همه
  42. رباعی شمارهٔ ۱۶۲ یک شهر بجست و جوی آن دوست همه
  43. رباعی شمارهٔ ۱۶۳ چون دوست نماند دل و جانیم همه
  44. رباعی شمارهٔ ۱۶۴ ای لاف زنان را همه بویی ز تو نه
  45. رباعی شمارهٔ ۱۶۵ آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رای
  46. رباعی شمارهٔ ۱۶۶ بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای
  47. رباعی شمارهٔ ۱۶۷ آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
  48. رباعی شمارهٔ ۱۶۸ در عشق تو از سر بنهادم هستی
  49. رباعی شمارهٔ ۱۶۹ تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟
  50. رباعی شمارهٔ ۱۷۰ اقبال سعادت به ازینت بودی
  51. رباعی شمارهٔ ۱۷۱ یارا، گر از آن شربت شافی داری
  52. رباعی شمارهٔ ۱۷۲ آن زلف،که دارد از تو برخورداری
  53. رباعی شمارهٔ ۱۷۳ گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
  54. رباعی شمارهٔ ۱۷۴ ترسم رسد از من به تو آهی روزی
  55. رباعی شمارهٔ ۱۷۵ تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
  56. رباعی شمارهٔ ۱۷۶ ای خاک تو آب سبزه زار صافی
  57. رباعی شمارهٔ ۱۷۷ بد خلق مباش، کز خوشی و امانی
  58. رباعی شمارهٔ ۱۷۸ تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
  59. رباعی شمارهٔ ۱۷۹ صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
  60. رباعی شمارهٔ ۱۸۰ گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟

متن اشعار به نقل از گنجور.