پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۰

گفتا که: به شیوه آبرویت ریزم

وز باد ستیزه رنگ و بویت ریزم

اندر تو زنم آتش سودا روزی

تا خاک شوی، شبی به کویت ریزم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۲گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۳هر شب ز غمت به خون بگرید چشمم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۴هر لحظه به آیین وفا رای کنم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۵پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۶تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۷تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۳۸ما پرتو عکس نور مشکات توییم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۳۹روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهان
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.