پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۲

گفتم که: مکش مرا به غم، گفت: به چشم

زین بیش مکن جور و ستم، گفت: به چشم

گفتم که: مگوی راز من با چشمت

کو کرد مرا چنین دژم، گفت: به چشم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۴هر لحظه به آیین وفا رای کنم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۳۵پیمانه بده، که مرد پیمانه منم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۳۶تا کی ستم سپهر جافی بینم؟
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳۷تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۳۸ما پرتو عکس نور مشکات توییم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۳۹روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهان
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۰ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۱پیش تو نشست و خاست نتوان کردن
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.