پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۷

تا کی ز میان؟ کناره سویی گیریم

برخیز که راه جست و جویی گیریم

در سایهٔ زهد سرد بودن تا چند؟

وقتست که آفتاب رویی گیریم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۳۹روی تو ز حسن لاف‌ها زد به جهان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۰ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۱پیش تو نشست و خاست نتوان کردن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۲ای روی تو انگشت نمایی از حسن
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۳ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۴نی از تو گذر به هیچ حالی ممکن
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۵هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.