پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۳

ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن

وز باده خمار سر و جانم بشکن

پیشانی توبه را شکستم ز لبت

گر توبه کنم دگر دهانم بشکن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۵هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۷روی من و خاک سر کویت پس ازین
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۸ای شیخ، گران جان چو تنندی منشین
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۰دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۱ما را به سرای وصل خویش آری تو
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۲ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌تو
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.