پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۶

ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من

مشتاق تو این دیدهٔ ناخفتهٔ من

هر چند جهان ز گفتهٔ من پر شد

اکنون به کمال میرسد گفتهٔ من

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۸ای شیخ، گران جان چو تنندی منشین
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۰دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۱ما را به سرای وصل خویش آری تو
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۲ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌تو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۳یک روز دیار یار بگذارم و رو
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۴خالی،که لبت همی بباراید ازو
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۵گفتم: دلت ار با من شیداست بگو
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.