پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۹

ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو

خوبی همه در زیر نگین رخ تو

خورشید، که پای بر سر چرخ نهاد

بوسید هزار پی زمین رخ تو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۱ما را به سرای وصل خویش آری تو
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۲ای گشتهٔ تن من چو خیالی بی‌تو
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۳یک روز دیار یار بگذارم و رو
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۴خالی،که لبت همی بباراید ازو
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۵گفتم: دلت ار با من شیداست بگو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۶در زیر دو ابروی کژت پیوسته
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۷ای راه خلل ز چار قسمت بسته
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۸ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.