اوحدی مراغه‌ای
رباعی شمارهٔ ۱۵۱
ما را به سرای وصل خویش آری تو
بر ما ز لب لعل شکر باری تو
پس پرده ز روی خویش برداری تو
عاشق نشویم، پس چه پنداری تو؟
اوحدی مراغه‌ای
ادامه‌ی رباعیات
- رباعی شمارهٔ ۱۵۳یک روز دیار یار بگذارم و رو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۴خالی،که لبت همی بباراید ازو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۵گفتم: دلت ار با من شیداست بگو
- رباعی شمارهٔ ۱۵۶در زیر دو ابروی کژت پیوسته
- رباعی شمارهٔ ۱۵۷ای راه خلل ز چار قسمت بسته
- رباعی شمارهٔ ۱۵۸ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده
- رباعی شمارهٔ ۱۵۹ای چرخ ز مهر زیر میغت برده
- رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای خط تو گرد لاله وشم آورده
درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای
رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.