پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۹

ای چرخ ز مهر زیر میغت برده

گیتی به ستم اجل، به تیغت برده

پرورده به صد ناز جهانت اول

و آخر ز جهان به صد دریغت برده

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۱دایم ز قدت گلها راست همه
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۲یک شهر بجست و جوی آن دوست همه
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۳چون دوست نماند دل و جانیم همه
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۴ای لاف زنان را همه بویی ز تو نه
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۵آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رای
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۶بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۷آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۸در عشق تو از سر بنهادم هستی
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.