پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۶

بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای

هندو بچگانند و تو نشناخته‌ای

دیدی که به بوی مردمی آمده‌اند

بر گوشهٔ چشم جایشان ساخته‌ای

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۸در عشق تو از سر بنهادم هستی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۹تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۰اقبال سعادت به ازینت بودی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یارا، گر از آن شربت شافی داری
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۲آن زلف،که دارد از تو برخورداری
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۳گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۴ترسم رسد از من به تو آهی روزی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۵تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.