پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۳

گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی

گه زلف بر آن روی چو ماه اندازی

اینها همه از چه؟ تا به بازی دل من

خوش بر زنخ آوری، به چاه اندازی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۵تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۶ای خاک تو آب سبزه زار صافی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۷بد خلق مباش، کز خوشی و امانی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۸تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۹صد سال سر خویشتن ار حلق کنی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۰گر مرد رهی، تو چند بیراه روی؟
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۱روزی به سرای وصل راهم ندهی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۲در صورت آدم ار فرشتست تویی
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.