پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۹

تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟

بیگانه سرشتی آشنا چون گردی؟

جز سایهٔ خویشتن نمی‌بینی تو

ای سایه، ز خورشید جدا چون گردی؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یارا، گر از آن شربت شافی داری
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۲آن زلف،که دارد از تو برخورداری
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۳گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۴ترسم رسد از من به تو آهی روزی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۵تا کی به غم، ای دل، خوی حسرت ریزی؟
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۶ای خاک تو آب سبزه زار صافی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۷بد خلق مباش، کز خوشی و امانی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۸تا چند گریزم و به نازم خوانی؟
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.