پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۴

ای لاف زنان را همه بویی ز تو نه

حاصل به جز از گفتی و گویی ز تو نه

در هر مویی نشانه‌ای هست از تو

آنگاه نشان به هیچ رویی ز تو نه

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۶بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۷آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۸در عشق تو از سر بنهادم هستی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۹تا با خودی، ای خواجه، خدا چون گردی؟
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۰اقبال سعادت به ازینت بودی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یارا، گر از آن شربت شافی داری
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۲آن زلف،که دارد از تو برخورداری
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۳گه وسمه بر ابروی سیاه اندازی
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.