پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۸

ای تن، دل خود به روی چون ماهش ده

جانی داری، به لعل دلخواهش ده

خون جگرم برون شود، می‌خواهی

ای دیده، تو مردمی کن و راهش ده

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۰ای خط تو گرد لاله وشم آورده
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۱دایم ز قدت گلها راست همه
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۲یک شهر بجست و جوی آن دوست همه
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۳چون دوست نماند دل و جانیم همه
  5. رباعی شمارهٔ ۱۶۴ای لاف زنان را همه بویی ز تو نه
  6. رباعی شمارهٔ ۱۶۵آب ار چه به هر گوشه کند جنبش و رای
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶۶بر برگ گل آن سه خال کانداخته‌ای
  8. رباعی شمارهٔ ۱۶۷آن درد، که با پای تو کرد آن چستی
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.