پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۰

ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن

پای دل ما به بند گیسو بستن

زر خواست و چو زر ندیدن گرهی

در هم شدن و گره در ابرو بستن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۲ای روی تو انگشت نمایی از حسن
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۳ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۴نی از تو گذر به هیچ حالی ممکن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۵هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۷روی من و خاک سر کویت پس ازین
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۸ای شیخ، گران جان چو تنندی منشین
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.