پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۱

پیش تو نشست و خاست نتوان کردن

وز لعل تو باز خواست نتوان کردن

چشمت که درو میل نگنجد، بر اوست

خالی که به میل راست نتوان کردن

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۳ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۴نی از تو گذر به هیچ حالی ممکن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۵هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۷روی من و خاک سر کویت پس ازین
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۸ای شیخ، گران جان چو تنندی منشین
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۹ای خرمن ماه خوشه‌چین رخ تو
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۰دل کیست؟ که او طلب کند یاری تو
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.