پرش به محتوای اصلی
اوحدی مراغه‌ای اوحدی مراغه‌ای

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۳۸

ما پرتو عکس نور مشکات توییم

پروانهٔ شمع صفت و ذات توییم

هستیم ولی بی‌رخ چون خورشیدت

پیدانشویم، از آنکه ذرات توییم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۰ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستن
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۱پیش تو نشست و خاست نتوان کردن
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۲ای روی تو انگشت نمایی از حسن
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۳ساقی، بده آن باده، زبانم بشکن
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۴نی از تو گذر به هیچ حالی ممکن
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۵هر دم لحد تنگ بگرید بر من
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۶ای مهر تو از جهان پذیرفتهٔ من
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۷روی من و خاک سر کویت پس ازین
همه‌ی رباعیات ←

اوحدی مراغه‌ای درباره‌ی اوحدی مراغه‌ای

رکن‌الدین اوحدی اصفهانی مراغه‌ای (۶۷۳– ۷۳۸ قمری) عارف و شاعر پارسی‌گوی ایران در قرن هشتم هجری است. وی در مراغه به دنیا آمد و در همین شهر نیز چشم از جهان فروبست و به خاک سپرده شد.

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.